มันวันตระที่๗ บทที่๒ วรรคที่๔
posted on 14 Mar 2009 23:50 by gondindumdangเอ่.......นี่มันไรกันน่า ไอ้ความรู้สึกตะหงิด ๆนี้มัน ...เหมือนลืมไรสักอย่าง จริงสิ วันนี้ 26 กรกฎา
วันนี้มัน วันเกิดชั้น.................................น วันเกิด วันเกิด วันเกิดชั้นงั้นเหรอเนี้ย...แล้วชั้น
ชั้นมัวทำไรอยู่ในวันเกิดตัวเองเนี้ย.....นั่งเขียนตูนคนเดียวในวันเกิดตัวเองเนี้ยอะนะ วังเวงสุดๆ
หากใครผ่านมาพบมาอ่านขอความนี้ ช่วยๆกล่าวสุขสันต์วันเกิดให้ชั้นด้วยนะ ให้ชั้นได้รู้ว่า ชั้น
ชั้นไม่ได้อยู่คนเดียว ให้ชั้นหยั่งรู้ถึงความมีตัวตนของชั้นด้วย .........ขอบคุณจัง มนุษย์ร่วมโลก
ชั้นจักตอบแทนด้วย มันวันตระที่7 ตอนใหม่เร็วๆนี้ อิอิ
มันวันตระที่๗ บทที่๒ วรรคที่๔ "หนี"
มันวันตระ คือช่วงอายุของโลกตามความเชื่อแบบฮินดู ในแต่ละ มันวันตระ แบ่งเป็นสี่ยุค นะครับ
ยุคที่1 คือ กฤตยุค คนดีจะมี สี่ในสี่ส่วน
ยุคที่2 คือ ไตรดายุค ความดีของคนจะมี สามในสี่ส่วน
ยุคที่3 คือ ทวาปรยุค คนดีคนชั่วจะมีครึ่งต่อครึ่ง
ยุคที่4 คือ กลียุค เป็นยุคเสื่อมทราม คนดีหนึ่งส่วนคนชั่วสามส่วน
...จากนั้นก็จะเข้าสู่มันวันตระที่๘ และจะเริ่ม กฤตยุค อีกครั้ง
งานเข้าๆๆๆๆๆๆๆๆ.........ๆ
เดี๋ยวผมต้องเดินทางไปเกาะลันตา จ.กระบี่ ไปคุยงาน หากตกลงกันได้คงต้องหยุดเขียนตูนสักระยะยาว อาจเป็นเดือนหรือมากกว่านี้อะนะครับ
















edit @ 16 Mar 2009 20:34:54 by gondindum
edit @ 17 Mar 2009 17:12:58 by gondindum
edit @ 30 Apr 2009 22:30:01 by gondindum
edit @ 26 Jul 2009 18:57:57 by gondindum

โดยเฉพาะการเล่าเรื่องตอนแรกๆ เข้าใจง่าย น่าติดตามดี
อย่างน้อยก็ดึงผมให้สนใจตามได้ล่ะ
ส่วนเรื่องความเป็นไทยในการ์ตูน จากความคิดเห็นของ
ผม"เชื่อ"ว่าเขียนสิ่งที่เราอยากเล่าก็เป็นไทยแล้วแหละ
เพราะความเป็นไทยมันอยู่ในตัวพวกเราอยู่แล้วไงครับ
สร้างความแปลกใหม่ขึ้นมาครับ อย่าได้คิดหนักเรื่อง
อะไรทำให้ดูแล้วไทย เพราะทำให้เราลืมเขียน"เรื่องของเรา"เอง
ความเป็นยุ่นเป็นเมกาในงานเขา มันมักจะอยู่ในตัวละครครับ ไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์แต่เป็นสิ่งที่ถ่ายทอดออกมา
เรื่องที่พูด ลำดับการคิด สิ่งที่ทำ เพราะมันอยู่ในวิถีชีวิตของเขา ถึงจะใส่ชุดนินจาแต่ลักษณะคำพูดมะกัน มันก็ไม่ยุ่น หรือถึงแปลการ์ตูนยุ่นเป็นภาษาอังกฤษก็ยังรู้สึกว่าเป็นของยุ่นอยู่ดี ตัวละครที่คุณสร้างขึ้นมาก็เช่นกันครับ ถ้าเขาถ่ายทอด"ความเป็นตัวคุณ"และ"ข้อความ"ออกมาได้ดีก็ไทยได้แล้วครับ
ในฐานะนักอ่านคนหนึ่งผมเอง ชอบอ่านเรื่องที่ดึงตัวตนของผู้เขียนออกมาได้ มากกว่าความรู้สึกถึงชาติเขาอีกนะ
แต่ก็ไม่ทราบนะครับ เพราะคนเราก็เข้าใจหรือชอบอะไรไม่เหมือนกัน
ขออภัยที่เขียนซะยาวนะครับ แค่รู้สึกว่าเขียนในนี้แล้วจะสื่อสารกับ"ตัวคุณ"ได้เปิดกว้างดี และไม่วุ่นวายอย่างในบอร์ดอ่านะ ขออณุญาติแอ๊ดไว้แล้วกันนะครับ
พยายามเข้า สู้ต่อไปด้วยกัน
#1 By chayshin on 2009-03-15 08:26